Een varkensboerderij in Tamale...wie doet er mee?

Een varkensboerderij in Tamale...wie doet er mee?

Toen ik in 2012 voor Kidz Active een project coördineerde in Tamale (in het noorden van Ghana), heb ik drie maanden samengewerkt met Priscilla, een jonge vrouw die de administratie van het project deed. We werkten nauw samen en in die tijd heb ik haar leren kennen als een prettig persoon: zachtaardig, bescheiden en kalm. Daarnaast was ze betrouwbaar en werkte ze zorgvuldig. Ze maakte mij wegwijs in de voor mij onbekende, Ghanese wereld en onze band werd steeds sterker. Parallel daaraan groeide een knagend gevoel van onrechtvaardigheid en dat had te maken met Priscilla’s leeftijd. Deze jonge vrouw had precies dezelfde leeftijd als mijn eigen dochter, maar vergeleken met Suus nog niet eens de helft aan kansen. Waar alle Nederlandse jongeren na de middelbare school als een vanzelfsprekendheid gaan studeren, was bij Priscilla’s familie het studeergeld helaas al op bij haar oudere zus. Ze moest na high school direct gaan werken, zo simpel was het. 

Na afronding van het project heb ik besloten Priscilla financieel te ondersteunen door een vervolgopleiding voor haar te betalen. Ze heeft in vier jaar een opleiding gevolgd op het gebied van economie en marketing, vergelijkbaar met een HBO-opleiding in Nederland. In die tijd stuurde ze mij kopieën van alle facturen zodat voor mij duidelijk was waar ik aan bijdroeg. Het vertrouwen dat ik vanaf het begin in haar had, bleef te allen tijde bestaan. Priscilla hield mij op de hoogte van al haar studieresultaten, of het nou goed ging of niet. En wat was het leuk om dit vanaf de zijlijn te volgen en om uiteindelijk mee te maken dat zij geslaagd was!  

Ook daarna bleven wij contact houden en afgelopen januari besloot ik in een opwelling om Priscilla op te zoeken. Het was geweldig om haar weer te zien en een paar weken mee te draaien in het Ghanese leven van alledag. In 6,5 jaar is zij veranderd in een 28-jarige vrouw die samen met man Moses in Tamale woont, en zwanger is van hun eerste kind. Ze hebben allebei een baan waar ze dankbaar voor zijn; Mozes als docent en Priscilla bij een NGO in Geshugu, een plaatsje op vier uur (!) rijden vanaf Tamale. Doordeweeks slaapt ze daar en is ze haar salaris op die manier al deels kwijt aan reis- en verblijfkosten. De jeugdwerkloosheid in Noord Ghana is enorm hoog, waardoor een baan in de buurt vinden niet mogelijk is. Haar toekomst bij de NGO is echter ook niet zo solide als je zou hopen; deze organisaties zijn immers afhankelijk van giften en subsidies, waardoor er altijd sprake blijft van financiële onzekerheid.  

Het gevoel van onrechtvaardigheid dat ik 6,5 jaar geleden voelde, is er eigenlijk nog steeds. In Nederland mag je -na een gedegen opleiding- vertrouwen op mooie kansen op de arbeidsmarkt, in Ghana is dat nog maar de vraag. In een land dat doordrenkt is van corruptie en economische onzekerheid, heb je maar genoegen te nemen met het werk dat op je pad komt. Priscilla heeft mij inzicht gegeven in hun financiële situatie en die liegt er niet om. Er blijft zo weinig geld over na aftrek van de vaste lasten, ouders die onderhouden moeten worden en medische kosten voor familieleden, dat de toekomstperspectieven ondanks een goede opleiding beperkt zijn. ‘Sparen’, ‘bouwen’, ‘investeren’, het zijn woorden die weinig voorkomen in Tamale. De Ghanese mentaliteit is grenzeloos optimistisch, maar zelfs Priscilla vraagt zich weleens af of het harde werken ooit gaat verminderen, of ze zich in de toekomst financieel onafhankelijker zullen voelen, of er een moment komt dat ze toekomt aan haar droom. 

Wat die droom is? Het starten van een eigen bedrijf, en wel het opzetten van een duurzame varkensboerderij. Ze wil een plek creëren waar de varkens een fijn leven hebben met veel bewegingsruimte. Het eten voor de dieren zal bestaan uit restjes van restaurants en verwerking van graanproducten. Naast de mooie visie zijn er ook praktische voordelen aan haar plan; met een kind op komst is een verkorting van de reistijd voor Priscilla een must en ook hebben zij met een eigen bedrijf de kans het gezinsinkomen te verhogen. Misschien dat er binnen de familie een keten kan worden doorbroken en er voor haar kinderen wel voldoende inkomen is voor een vervolgopleiding. 

Priscilla heeft een businessplan dat er goed uitziet. Inmiddels heeft ze een stuk land en een groep voortplantende varkens. Wat zij nog mist is een hek voor om het land en een onderkomen voor de dieren. Via deze crowdfunding actie wil ik haar helpen om haar plan te verwezenlijken, door jullie te vragen om een bijdrage voor de varkensboerderij. De afgelopen jaren heb ik gemerkt hoe groot het verschil kan zijn dat we met een financiële ondersteuning kunnen maken. En ook hoe fijn het is om het resultaat van zo’n investering direct terug te kunnen zien; precies te weten waar je bijdrage naartoe gaat. Samen met Priscilla heb ik een goede prijsopgaaf kunnen maken van alles wat nodig is. Om het bedrijf op te starten hebben zij in totaal 1800 euro nodig, maar alle kleine beetjes helpen. Zoals alles in Ghana, wordt het bedrijf letterlijk steen voor steen opgebouwd, al naar gelang wat er binnenkomt. Net zolang tot het af is. Ik wil jullie vragen Priscilla hierbij te helpen, zodat zij verder kan bouwen aan een stukje onafhankelijkheid, met haar eigen ideeën en dicht bij huis. Een varkensboerderij in Tamale… Wie doet er mee? 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags

Dieren

Conny Kelly

Deel dit project

Status van dit project

15-03-2019
0

€ 0 van € 1 800

0 %

Dit project is afgelopen.