Knieoperatie Boris

Knieoperatie Boris

Knieoperatie

Boris is een Pomchi (kruising Chihuahua en Pomeriaan) van 10 maandjes oud.

Hij heeft al enorm veel darmproblemen gekend en hierdoor zijn mijn spaarcentjes opgeraakt (vele dierenartsbezoeken, speciale voeding, medicatie, zelfs foto's van zijn maag en darmen,...). Nu heeft Boris deze problemen nog maar juist achter zich gelaten en staat al het volgende voor de deur: patella luxatie. Dit betekent dat zijn linkerknieschijf los staat. Normaalgesproken zit deze schijf goed verborgen in het bot, maar bij hem schiet dit er soms uit. Zijn pees ziet er ook vrij flexibel uit op de foto en dus moet er een specialist van buitenaf komen om hem te opereren bij de dierenarts. Het is best om dit nu te doen vermits zijn groeischijf nog kraakbeen is (en nog geen bot) om hopelijk artrose op latere leeftijd te voorkomen. Vermits hij gepland staat om nu dinsdag 13 maart geopereerd te worden, kan ik dus niet meer sparen.

Vandaar mijn crowdfund-idee om Boris zijn operatie te laten sponseren...

Boris zijn verhaal

Op 25 april 2017 zag ik het daglicht (eerder nachtlicht vermits ik 's nachts geboren ben). Het baasje van mijn mama wist niet dat mijn broertjes, zusjes en ik op komst waren dus dit was wel even schrikken voor hem.

Na een 6-tal weekjes kwam mijn vrouwke eens kijken naar ons... Ik zette mijn beste pootje voor, keek met mijn bruine mooie puppyogen haar aan en lekte haar gezicht af alsof er chocoladesaus op zat (jaja ik weet dat dit niet goed is voor mij, maar het is toch een van mijn favorietjes). En ja hoor, dit vrouwke werd MIJN vrouwke ;).

Toen ik 8 weekjes was mocht ik met haar mee naar mijn nieuw huisje... liep daar toch niet al iets harigs rond zeker... in het begin vond ik dit niet zo erg maar na een tijdje ontdekte ik dat achter Dotje (de poes) lopen enorm leuk is. Nog steeds hoor ;).

Een tijdje nadien begon ik te sukkelen met mijn darmen: ik had buikpijn, knorrend buikje en diarree. Ik keek mijn vrouwtje dan met zielige oogjes aan als ik moest gaan, maar ik weet dat zij hier niet aan kon doen. Ze heeft me verschillende keren meegenomen naar de dierenarts. Gelukkig was ze steeds dichtbij want ik heb het niet zo met spuitjes en al helemaal niet met de dierenarts die ze zet. Na maanden van medicijntjes nemen, voeding veranderen (voor mij was alles prima, zolang mijn buikje maar gevuld was) en vele bezoekjes aan die rare dames van dierenartsen, waren mijn darmen en buikje terug genezen.

Maar nu begon ik te laten merken dat ik last had van mijn pootje. Mijn vrouwtje terug met mij naar de dierenarts, deze keer eens niet voor mijn buikje, maar voor mijn pootje.
De dierenarts vertelde dat ik patella luxatie had en dat we met rust gingen zien of dit beterde. Nu iedereen die mij kent weet dat ik niet van rusten houd dus dit was wel een hele uitdaging voor mijn vrouwtje. Ze heeft dan ook een buggy gekocht zodat we toch nog samen op pad kunnen gaan en ik zo toch ook mee kan wandelen en van de buitenlucht kan genieten. Dit vind ik namelijk super en mijn buggy ook hoor! Je moet niet denken dat ik dit niet zo vind want ik ben zeer blij dat mijn vrouwtje dit voor mij over heeft!

Met de ontstekingsremmers ging mijn pijn toch niet weg en ik bleef manken. Na onze vakantie hebben ze dan foto's genomen van mijn knie en geconstateerd dat ik geopereerd dien te worden. Dit best nog zo snel mogelijk vermits ik nu nog jong ben en mijn groeischijven nog niet volledig dicht zijn. Mijn vrouwke doet dit met veel plezier, alleja om mij te helpen toch want een plezier is het niet hoor als ik hier 2 weken met zo'n pot op mijne kop moet rondlopen en dan nog afzie omdat ik nog niet kan steunen op mijn knie...

Vandaar dat mijn vrouwke op dit idee kwam... een crowdfunding om mijn operatie te bekostigen zodat ze toch nog steeds lekkere brokjes en koekjes voor mij kan blijven kopen en uiteraard ook voor mijn kameraadje Dotje. Als ik kon zou ik haar ook steunen met gouden drolletjes ofzo maar ik ken dit trucje nog niet zo goed ;) maar ik steun haar al met vele kusjes en knuffeltjes en mijn grootste dankbaarheid dat ze er voor mij is!

23-03-2018 - Draadjes eruit

Vandaag was best een spannende dag want mijn draadjes mochten eruit.

Ik heb deze week al terug flink gestapt en zelfs ook op mijn geopereerd pootje dus dat is wel zeer goed maa ik heb toch zoveel jeuk en mijn vrouwke heeft niet graag dat ik lek of met mijn kap over mijn wondje schuur. Ik snap er toch niet veel van hoor, als het jeukt moet je toch krabben?!

Soms was mijn vrouwke dus wel boos op mij en dan kwam ze nog aan mijn pleister die op mijn wonde plaktte ook! Dat ging wel iets te ver en dat liet ik dan ook wel merken hoor. Niet zo leuk voor haar maar hé het is wel mijn knie hé!

Daarstraks zijn we dan wel naar de dierenarts geweest en daar heb ik ook laten zien hoe flink ik op mijn pootje steun en dus niet op 3 pootjes ga zoals ze voorspelt hadden. Ik ben namelijk een dapper hondje en ook vrij koppig want ik wandel alleen buiten en binnen blijf ik lekker in mijn mandje liggen en laat ik mij bedienen.

Maar dus terug naar de dierenarts... zij heeft mijn draadjes verwijdert en even gevoeld aan mijn knie. Alles was tip top, enkel de wonde daar mag ik nog steeds niet aankomen... pfffff dus nog mijn kapje op tot zondag...

Als je mij nu ziet rondhuppelen zou je niet denken dat ik geopereerd ben hoor, je ziet het enkel aan het kapje, litteken enja mijn kippenpoot dat nu bloot ligt!

14-03-2018 - Eerste ochtend na operatie

Gisterennamiddag ben ik geopereerd. Ik ben dan nog even bij de dierenarts moeten blijven om goed wakker te worden en dan was mijn vrouwtje er heel snel. De dierenarts vertelde haar dat ik zeer flink ben geweest en dat de operatie goed verlopen was.

We hebben een schema mee gekregen van wat ik al dan niet mag doen maar geef mij maar mijn vrouwkes schoot want dan ben ik gerust ????.

Thuis voelde ik me echt niet goed.... enkel wat op de schoot gelegen en een beetje gegeten omdat ik al een pijnstiller kreeg. Man man wat doet het toch pijn als mijn vrouwtje mij oppakt. Ze doet het voorzichtig hoor maar is geen leuk gevoel.

Vannacht moest ik even janken want ik had wel veel pijn. Vrouwke heeft me dan op haar schoot genomen en zo hebben we een uurtje gezeten. Ik had ondertussen ook nog n naar droompje gehad maar gelukkig lag ik veilig bij mijn vrouwke ????.

Daarna heb ik rustig verder geslapen hoewel het zeer moeilijk is om mijn draai te vinden. Ik vind het moeilijk om een goed en niet te pijnlijk houding te vinden om te liggen vandaar.

Daarjuist heb ik terug een beetje eten gekregen en als ik uit mijn benchke kom (Dit durf ik nog niet zo goed) dan gaan we met mijn racewagen een plasje doen.

Donaties

Een overzicht van de donaties voor dit project.

Project afbeelding

Cindy Peeters

Deel dit project

Status van dit project

11-04-2018
0

€ 0 van € 1 000

0 %

Dit project is afgelopen.

Wandeling met Boris

Leuke wandeling met Boris.

Nog 4 beschikbaar
Poets 3u

Poets 3u

Poetsen, strijken of ramen lappen en dit gedurende 3u.

Nog 5 beschikbaar

Terrasje met Boris

Terrasje met Boris en een lekker appertiefje.

Nog 5 beschikbaar
Poetsen 6u

Poetsen 6u

Poetsen, strijken of ramen lappen en dit gedurende 6u.

Nog 5 beschikbaar
Dagje zee met Boris

Dagje zee met Boris

Dagje zee met Boris en een hapje en drankje.

Nog 5 beschikbaar